FCD Geschiedenis

De geschiedenis van FC Destelbergen

In 1950 was er nood aan een voetbalploeg in Destelbergen en zo sloot Voetbal Club Destelbergen op 24 april met een aanvraag tot aansluiting als vereniging aan bij de K.B.V.B. De aanvraag werd ingediend door tijdelijk secretaris Jozef De Weerd, en geofficialiseerd op 16 augustus 1950, met als stamnummer 5358. Toen de club op 24 april 1950 boven de figuurlijke doopvont werd gehouden, lagen daar vier Destelbergenaren aan de basis: Notaris Jean Flamme, gemeentelijk ontvanger Odilon De Meyer, middenstander-drukker Albert Van Autreve en kleermaker Julien Schockaert. Die vier, allemaal al overleden, hebben FCD gesticht, al stond in de eerste brieven altijd V.C. Destelbergen.

Er werd gestart in derde provinciale (4e bestond toen nog niet) en de kleuren waren blauw-wit. Jean Flamme werd de eerste voorzitter, Odilon De Meyer (secretaris-penningmeester), Albert Van Autreve (ondervoorzitter en afgevaardigde van de fanionploeg) en Julien Schockaert (technische begeleiding). Het eerste jaar speelde men op een terrein dat gekend was als Berkenzant, waar later VS Destelbergen zou spelen (tot de fusie met FCD). Er stonden alleen in hout opgetrokken kleedkamers, om zich te wassen had elke speler een emmer ter beschikking, en werd er water gehaald uit de waterput bij groentenkweker Arthur De Raedt.

De eerste ploeg, onder het trainersschap van Bruno Fournier, bestond uit Roger Raeymaeckers, Lucien Dierickx, Remi Van Oostende, Roger Bauwens, Kamiel Ryckaert, Albert Van Overloop, Jozef Van Driessche, Roger Van Laere, Albert Peelman, Honoré Smorgens en Edward Neyt. Albert Van Autreve fungeerde als afgevaardigde van de ploeg.

Op korte termijn werd het bestuur flink aangedikt. Eugène Van Nieulande, onderwijzer aan de gemeenteschool volgde Jean Flamme op als voorzitter, Daniël De Meyer (secretaris-g.c.), Albert De Blieck, Herman Beke, Jozef Impens, Roger Van Laere, Marcel De Geest, Willy Neyt, Gustaaf Herrebaut, Pierre Daeze, Maurice Bracke, Roger Clauwaert, Marcel Hoogewijs en nog enkele figuren kwamen de rangen versterken.

Na amper één jaar verhuisde men naar een nieuw te ontginnen voetbalterrein van landbouwer Stadeus, naast de groenperceeltjes van het toenmalige Werk van den Akker (nu TuinHier).  In feite een weiland, waarop een kleine kantine in betonplaten en aansluitend houten kleedkamers van het vorige terrein, werden opgetrokken. Er werd een waterput geboord met een handpomp voor het vullen van de emmers, warm water was toen nog niet voorradig. Interessant detail, de trainingen werden al eind september stopgezet, want er was nog geen terreinverlichting.

De club groeide snel en er kwam ook een tweede elftal met beloften en reserven. Een eerste belangrijk talent, Christiaan De Visscher, vormde een welgekomen financieel geschenk, want hij weggekocht door bevorderingsclub Sp. Geraardsbergen. Later zouden nog enkele spelers een belangrijke transfer lukken: Roger Haegens naar KAA Gent, Freddy Denaert naar KAA Gent, Patrick De Moor naar Cl. Brugge en FC Eeklo, David De Ridder naar FC Denderleeuw, Jan Van de Weghe naar SK DJ Lovendegem, Franky Naudts naar VK Ninove, Frank Vercruysse naar St.-Wetteren. Frederic Dupré eerst naar de jeugd KAA Gent, later SV. Waregem, Standaard Luik en KSC Lokeren was een jeugdproduct van FCD in het jaar 1994.

In 1957 werd FCD voor het eerst kampioen op het terrein van E. Moortsele, het werd echter een heen en terug en het duurde tot in 1965, toen de 2e Kampioenstitel een feit was. Er werd thuis gewonnen tegen De Pinte. Ondertussen had E. Van Nieulande zijn voorzitterschap afgestaan aan een nieuwe geldschieter voor de club: Arthur Van de Walle (glashandelaar), deze man had vele relaties in diverse politieke kringen. Hij bracht dan ook ex-trainer van FC Antwerp, Jos van Ginderen naar Destelbergen als trainer-speler, Jos was echtgenoot van ”Tante Terry, de presentatrice van “Klein klein kleuterke” bij de toenmalige BRT TV.” Jos kwam van Leuven waar hij uitbolde als speler uit hogere afdeling. Na tribulaties met Van de Walle, die dreigde om het terrein te kopen en de club te weren na de transfer van speler Haegens, sprong de gemeente in de bres door het voetbalterrein te onteigenen en aan te kopen als sportcomplex. Het terrein is nog steeds eigendom van de gemeente, en dat danken we aan de inspanningen van de nieuwe toenmalige voorzitter Paul Cours, een sportieve zakenman die tevens de ploeg sponsorde. Er kwam nieuw leven binnen de club, Cours bleef 22 jaar aan het roer, met een enorme aangroei van bestuursleden en een extra jeugdbestuur. In de periode 1980-84 won speler Freddy Denaert de “zilveren voetbal”, de hoogste provinciale onderscheiding. Hij transfereerde naar KAA Gent. Hugo Van de Slyeke (lid Prov. Comité in ’87), overgekomen van het jeugdbestuur werd later secretaris-g.c., Sam Gillis ondervoorzitter, Roger Scheire (schatbewaarder), Paul Heytens (clubdokter). Het waren hoogdagen voor de club, die dan op 19 april 1990 voor het eerst steeg naar 1e Provinciale, na een testwedstrijd tegen Sint-Lievens-Houtem (2-1 winst). De club telde toen zelfs enkele supportersclubs: café Hul, café Nenuphar, café Moto, café Thesla en nu nog café Admiraal. In eerste provinciale werd het clubrecord qua aantal aanwezige supporters gebroken: 1200 mensen voor de wedstrijd FCD-SK Ronse. Het publiek stond rijen dik rond het veld, er werden toen verschillende bussen ingelegd.

Het kleine Destelbergen deed het goed en eindigde dat eerste jaar in de middenmoot, maar moest het wel opnemen tegen ploegen zoals Zulte VV., SV. Zottegem, KSK. Ronse, WIK. Eine, KSK. Maldegem, V. Denderhoutem, St. Denderleeuw, KSK. Lebbeke, SV. Oudenaarde, SV. Temse, TK Meldert, E. Meldert, KSK. Ninove, FC. Nieuwkerken, KFC. Evergem-Center, KSK.DJ. Lovendegem, SK. Lebeke-Aalst, ploegen die later allemaal naar nationale zijn opgeklommen. Belangrijk om weten was dat de fanion toen voor 70% uit eigen jeugdspelers bestond.

In het seizoen 1997-98 daalde FCD opnieuw naar tweede provinciale, om snel terug te keren naar eerste provinciale onder leiding van speler-trainer Marc Mertens. Nadien werd nog eens kampioen gespeeld in tweede provinciale in 2009-2010, waarna men tussen tweede en derde provinciale bleef hangen. In het seizoen 2019-20 werd FCD opnieuw kampioen in derde provinciale en steeg zo naar tweede provinciale. In 2013 werd Hugo Van de Slyeke het eerste erelid van FC Destelbergen bij de KBVB, nadat hij toen al jaren lid was van het Beroepscomité van de KBVB. Vermelden we terloops dat een eigen jeugdspeler, Philippe Demeyer, opgang maakte bij het bestuur van de provinciale afdeling van de KBVB en momenteel provinciaal voorzitter is.

TRAINERS DIE BIJ FCD AAN DE SLAG WAREN:

Bruno Fournier, Chris De Visscher, Roland Van De Wiele, Roger Scheire, Dirk Dhaene, Fernand Den Blauwen, Antoine Meersschaut, Jos Van Ginderen, Pol Haesaert, Chris Van Trappen, Dirk Van Der Putten(x2), Franky Naudts, André Vander Biest, Erik Schatteman, Herman Schatteman, Patrick De Moor, Marc Mikolajczak, Marc Mertens(x2), Johan Schelfhout, Patrick Verhoosel, Jean-Pierre Buyle, Roland Boone,  Philippe Vandervreken(x2), Franky Anciaux, Dirk Nuyttens, Marc Boxstaele, Ronny Buyens, Frederic Dupré, Bjorn Veeckman, David Verhelst, Chris Janssens.

KINESIST: Patrick Roels (ook ex-speler), nu Dirk De Rocker.

SPELERS DIE BELANGRIJK WAREN VOOR DE CLUB: door hun clubgeest, lange clubgebondenheid, hun transfertwaarde of hun scoringsvermogen enz.: Denaert Freddy, De Weerd Arnaud (speelde langst in de eerste ploeg), Hoogewijs Etienne, De Maesschalck François, De Mey Dirk, Kesteleyn Gilbert, Van Driessche Chris, Van De Weghe Jan, Van de Velde Alain (†), Cnudde Pascal, De Graeve Dirk, Impens Gunther, De Ridder David, Van Wingen Erwin, Dhont Jean-Pierre (†), Didier Verheughe, Marc Mertens, Thomas Dirk, Vercruysse Frank, Naudts Franky, De Moor Patrick, Boxstaele Marc, Van Der Vloedt Luc, Raman Wim, Roggeman Patrick en Marnix Van Autreve (†).